To już trzecia edycja Polsko-czeskiej wymiany młodzieży zorganizowanej przez Centrem Inicjatyw UNESCO z Wroclawia oraz liberecką organizację pozarządową LOS – Liberecká občanská společnost.
Projekt „PoláCzek, Jesteśmy sousedé” to polsko-czeski projekt realizowany w rejonie pograniczna, którego celem jest edukacja publiczna, aktywne uczestnictwo oraz wspieranie i stymulowanie współpracy międzynarodowej z udziałem młodzieży na obszarze polsko-czeskiego pogranicza. W ramach projektu prowadzono warsztaty w polskich i czeskich szkołach, mające na celu pogłębienie wzajemnego zrozumienia pomiędzy sąsiadami.
CELE
- Zwalczanie stereotypów i wzajemnych uprzedzeń pomiędzy Czechami i Polakami,
- Wzrost motywacji do aktywnego uczestnictwa w życiu publicznym społeczeństw lokalnych,
- Promowanie równych szans w obszarze przygranicznym,
- Stworzenie grupy młodych ludzi, którzy będą aktywnie działać w rejonie polsko-czeskiego pogranicza.
HARMONOGRAM PROJEKTU
Projekt składał się z czterech części:
• Szkolenie studentów, podczas którego przyszli trenerzy projektu zapoznali się z metodami edukacji pozaformalnej oraz przygotowali metody, później wykorzystane podczas warsztatów w szkołach.
• Warsztaty o tematyce tolerancji i międzynarodowej komunikacji pomiędzy sąsiadami. Warsztaty miały na celu wzmocnienie współpracy pomiędzy grupą trenerów oraz wytworzenie polsko-czeskiej grupy młodzieży, która będzie aktywnie działać w regionie. Warsztaty prowadzone były w polsko-czeskich teamach trenerskich. W Polsce i Czechach przeprowadzono po 5 warsztatów.
• Dwudniowe spotkanie ewaluacyjne
Miejsce i czas: 04.11 – 11.11.2011 Hradek nad Nisou
Cel: Wspieranie i inicjowanie współpracy pomiędzy mieszkańcami polsko-czeskiego rejonu przygranicznego. Działanie skierowane jest głównie do osób młodych – które poprzez szkolenia i wspólne prowadzenie warsztatów dla dzieci i młodzieży w szkołach regionu nie tylko zdobywają nowe umiejętności i przyczyniają się do burzenia stereotypów, ale przede wszytskim nawiązują nowe przyjaźnie, poznają kulturę oraz styl życia swoich równieśników zza granicy. Ponadto akcje towarzyszące seminarium – wystawy i festyn dla lokalnej społeczności są dodatkową możiwością rozpowszechniania dialogu międzykulturowego oraz budują grunt pod zawiązywanie nowych polsko- czeskich kontaktów w regionie. Projekt PolaCzek to niesmowita przygoda oraz możliwość wzbogacenie siebie i innych o wartości i doświadczenia, które mogą stać się dla nas inspiracją w przyszłości.
Uczestnicy i uczestniczki: 20 studentów (10 z Polski i 10 z Czech),
Działania: Na projekt składają się – tygodniowe seminarium, warsztaty w szkołach oraz 3-dniowe spotkanie ewaluacyjne.
Rezultaty: Szkolenie uczestników, przygotowanie warsztatów w szkołach, organizacja festynu dla lokalnej społeczności Hradka nad Nisou, wydanie publikacji z opisem metod warsztatowych i scenariuszami zajęć.
Partnerzy: Centrum Inicjatyw UNESCO i LOS – Liberecká občanská společnost
Źródło finansowania: Program Młodzież w Akcji, Fundusz Wyszehradzki
Osoba kontaktowa: Martyna Rybarczyk “martyna.rybarczyk@unescocentre.pl”
Więcej informacji na temat projektu: www.polaczek.meetneighbours.eu
WSPOMNIENIE UCZESTNIKÓW I UCZESTNICZEK
Nie ukrywam, iż pierwsze dni były dla mnie nieco trudne i podchodziłem do tematu dość sceptycznie, gdyż pomimo wielu podobieństw, język naszych południowych sąsiadów był dla mnie trudny do zrozumienia, co znacznie utrudniało komunikacje z innymi uczestnikami. Oczywiście chodzi mi tylko i wyłącznie o rozmowy na szczeblu nieoficjalnym, gdyż podczas naszych zajęć wszystko było dokładnie tłumaczone. Co do organizacji projektu nie mam żadnych zastrzeżeń, wręcz przeciwnie zajęcia były prowadzone w kapitalnym klimacie, co naturalnie pozwoliło mi w zaskakująco dla mnie szybkim tempie na przyswajanie języka czeskiego, a to właśnie pozwoliło na zbudowanie zespołu, w którym się wspaniale współpracowało.
Jak dla mnie tego typu spotkania, projekty to potocznie mówiąc “fajna sprawa”. Można się sporo dowiedzieć, nawiązywać nowe znajomości, przełamywać często niesłuszne stereotypy, a przy okazji (co myślę iż jest najważniejsze) doskonale się BAWIĆ!!!)
Krzysiek
Mam na imię Weronika, jestem studentką psychologii, projekt „PolaCzek” był moim drugim spotkaniem z nauką nieformalną.
W trakcie jego realizacji dominowała atmosfera otwartości. Poznałam wielu ludzi o niezwykłych zainteresowaniach. Bardzo podobały mi się metody aktywizacji. Nie dość, że dodawały energii to jeszcze wprawiały uczestników w dobry humor gdyż towarzyszyła im spora dawka zdrowego śmiechu. Dowiedziałam się nieco o tym jak Czesi postrzegają Polaków. Miałam też okazję porównać swoje oczekiwania co do Czechów z wyobrażeniami rodaków. Praca na stereotypach również przyniosła ciekawe efekty. Z perspektywy przyszłego psychologa miałam okazję na żywo obserwować jak dużą rolę odrywają stereotypy w generowaniu wniosków na czyjś temat jeśli nie ma się dostępu do zweryfikowanych informacji. Bardzo dużą! Dodatkowo jest między nami różnica w sposobie mówienia o swojej tożsamości. Polacy definiują ją bardziej generalnie, natomiast Czesi wykonując to samo zadanie odnosili się do „tu i teraz”. Muszę jeszcze wspomnieć o warsztatach, które prowadziłam w raz z innymi uczestnikami projektu w szkole podstawowej. Mogłam sprawdzić jak to jest w skórze nauczyciela, a dla dzieci biorących udział w naszych zajęciach było to kształcące, pozytywne doświadczenie.
Reasumując uważam, że takie projekty są cenne i wiele wnoszą w naszą edukację. Obalają stereotypy, pozwalają poznać naszych sąsiadów i inną kulturę. Można zaryzykować wniosek, że mimo tych rzeczy, które nas dzielą, wszyscy jesteśmy do siebie podobni.
Weronika
W projekcie PolaCzek najbardziej podobał mi się sam pomysł zorganizowania takich warsztatów. Według mnie to ma głębszy sens. Jako uczestnik otworzyłem sobie kolejne drzwi do innej, interesującej kultury. Zdobyłem wielu nowych przyjaciół i nauczyłem się podstaw innego języka. Pod sam koniec projektu przygotowałem z grupą warsztaty przeznaczone dla dzieci ze szkół podstawowych. Wszystkiemu towarzyszyła wspaniała organizacja, oraz sympatyczny zespół koordynatorów, zawsze służących pomocą. Uwielbiam tak doskonałe projekty i trzymam za nie kciuki. Dzięki!
Jan
PolaCzek bardzo mi się podobał, mam niesamowicie dużo pozytywnych wrażeń z nim związanych. Poznałam wspaniałych ludzi, zarówno z Polski jak i z Czech. Nauczyłam się kilku polskich słów i byłam bardzo zaskoczona ilością wspólnych wyrazów, jak również tym, że bez większego problemu możemy się między sobą porozumieć (jeśli tylko chcemy). Utwierdziłam się w przekonaniu, że stereotypy związane z Polakami są niedorzecznością, są to wspaniali i sympatyczni ludzie. Jestem przekonana, że wszyscy mieliby takie samo zdanie jak ja, jeśli te dwa narody poznałyby się bliżej. Bardzo cieszę się z mojego udziału w projekcie. Było to dla mnie niesamowitym doświadczeniem, które wykorzystam w przyszłości. Jeśli będzie organizowany projekt o podobnej tematyce jak ta, to dajcie mi znać.
Martina
Miałe wielkie oczekiwania co do projektu PolaCzek i jechałem na niego z takim zamiarem, aby się dobrze bawić. Słyszałem informacje od uczestników dwóch poprzednich edycji, którzy wyrażali się o nim z zachwytem. Dla mnie PolaCzek był pierwszym doświadczeniem z projektem tego rodzaju. W trakcie jego trwania podobało mi się to, że mieliśmy okazję zapoznać się z grupą młodych ludzi z Polski, poznać trochę ich kulturę oraz przełamać stereotypy, krążące na ich temat. Sam miałem okazję wytłumaczyć im, że niektóre stereotypy, które dotyczą nas, są albo nieprawdziwe, albo stanowczo wyolbrzymione. Nauczyłem się podstaw jazyka polskiego oraz mówić tak, abyśmy mogli się zrozumieć. Dowiedziałem się trochę o animacjach językowych i tego, jak prowadzić warsztaty. Praca w polsko-czeskiej grupie podobała mi się niesamowicie, jeszcze muszę wspomnieć o wspaniałym zadaniu polegającym na pracy z kamerą. Natomiast na ćwiczenie z cebulą wolałabym lepszą atmosferę. Przy tym zajęciu nie zagłębiłam się za bardzo i nie napisałem dużo o sobie, ale jest to może tylko moje wrażenie. Ze spotkania wyjechałam ze wspaniałymi przeżyciami i chęcią uczestnictwa w następnych projektach tego typu.
Josef
